Ας συστηθούμε

Γεννήθηκα στον Πειραιά το 1959, από γονείς Πειραιώτες και παππούδες νησιώτες. Πήγα στο 28ο Δημοτικό Σχολείο στην Καστέλα και στο 2ο Γυμνάσιο στην οδό Αφεντούλη.

Εντάχθηκα στον "Ρήγα Φεραίο". Ήμουν μέλος του Γραφείου Μαθητών Πειραιά στη Μεταπολίτευση και έπειτα στην Οργάνωση της Σπουδάζουσας στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Αθήνας. Φοιτητικές Συσπειρώσεις και στη συνέχεια Κίνηση για τα Κοινωνικά Δικαιώματα τη δεκαετία του 1980. 

Το 1988, μαζί με άλλους Έλληνες και Γερμανούς ακτιβιστές φυλακιστήκαμε στην Τουρκία, σε μία καμπάνια υπεράσπισης των χιλιάδων πολιτικών κρατουμένων του πραξικοπήματος. Μείναμε ένα μήνα στη φυλακή και απελαθήκαμε μαζί με τον Νίκο Γιαννόπουλο, τον Γιώργο Κουβίδη και τον αξέχαστο Χανιώτη γιατρό Κωστή Νικηφοράκη. Στη συνέχεια έφυγα για το Λονδίνο με υποτροφία της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής. Επέστρεψα στην Ελλάδα τελειώνοντας τη διδακτορική μου διατριβή.

Διδάσκω πολεοδομία, στην αρχή στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και από το 2003 στο ΕΜΠ. Σήμερα, είμαι Αναπληρωτής Καθηγητής και διευθύνω το Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος του Τομέα Πολεοδομίας και Χωροταξίας. Έχω προκληθεί ως επισκέπτης καθηγητής ή ως ομιλητής στις πανεπιστημιακές σχολές αρχιτεκτονικής και ιστορίας στα Γιάννενα, στην Κέρκυρα, στα Χανιά, στη Θεσσαλονίκη, στο Παρίσι, στη Λιουμπλιάνα και στα Τίρανα.

  • Συμμετείχα στη δημιουργία του Τεχνολογικού-Πολιτιστικού Πάρκου Λαυρίου. Έχω την επιστημονική ευθύνη του Μουσείου Μεταλλείας – Μεταλλουργίας Λαυρίου.
  • Διηύθυνα την κατασκευή του Κέντρου Τεχνικού Πολιτισμού της Ερμούπολης, τον σχεδιασμό των αναπλάσεων της Ελευσίνας, τη δημιουργία της Ταινιοθήκης της Ελλάδος στην Ιερά Οδό,
  • Συμμετείχα στον σχεδιασμό των μητροπολιτικών πάρκων: στο Γουδί, στο Ελληνικό και στο "Αντώνης Τρίτσης" στο Ίλιον.
  • Είχα την τύχη και την μοναδική εμπειρία να οριστώ επιστημονικός αξιολογητής μνημειακών πόλεων και τόπων της UNESCO, στην Ιαπωνία (2007), στην Ισπανία και στη Σλοβενία (2009, 2011), στην Αυστρία (2014), στο Κουβέιτ (2017).
  • Τέλος, είμαι αναπληρωματικό μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού και θήτευσα σε δύο θητείες, πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής για την Διατήρηση της Βιομηχανικής Κληρονομιάς-Ελληνικό Τμήμα (TICCIH).

Η εμπλοκή μου με τα πειραϊκά θέματα άρχισε πολύ νωρίς: το Τοπικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα Περάματος (1988), το Φεστιβάλ Πειραιά υπό τον τότε αντιδήμαρχο Κώστα Κωσταράκο με  καλλιτεχνικό διευθυντή τον Θάνο Μικρούτσικο (1992) και η μελέτη Χωροταξικής και Περιβαλλοντικής Ανάπτυξης περιοχής δήμου Πειραιά (1994).

  • Ακολούθησαν οι μελέτες και οι έρευνες για τα Λιπάσματα Δραπετσώνας, τα εργοστάσια Ρετσίνα και Δηλαβέρη, ο ΑΗΣ Νέου Φαλήρου, η ΧΡΩΠΕΙ, οι σιδηροδρομικοί σταθμοί, την οδό Πειραιώς, ο σταθμός επιβατών στον ΟΛΠ και το Μουσείο Εναλίων Αρχαιοτήτων στο Σιλό, η μελέτη γα την ανάδειξη μνημείων και αρχαιολογικών χώρων του Πειραιά.
  • Συμμετείχα ως μέλος της ομάδας του ΕΜΠ, στον σχεδιασμό της αρχικής χάραξης του Τραμ το 2006, από την οδό Τζαβέλα απευθείας στην πλατεία Καραϊσκάκη, που δυστυχώς απορρίφθηκε από τον Δήμο Πειραιά. Αν είχε ακολουθηθεί η μελέτη, οι επιπτώσεις στην πόλη θα ήταν πολύ λιγότερες. Έτσι το τραμ ακολούθησε την πορεία των αυτοσχεδιασμών των δημάρχων του Πειραιά, κυρίως του Χρήστου Αγραπίδη.

Επιστρέφοντας στα δημοτικά θέματα, το 1986 ιδρύσαμε με επικεφαλής τον Κώστα Κωσταράκο τους "Πολίτες του Πειραιά" και το 1998 μαζί με τον Θοδωρή Δρίτσα, την Ελένη Σταματάκη, τη Μαρία Σταθάκη και δεκάδες πειραιώτες, το "Λιμάνι της Αγωνίας".

Το 2004, με τους πασαλιμανιώτες, τους αρχαιολόγους και την Επιτροπή Κατοίκων Ζέας, σώσαμε το μικρό λιμάνι και τις αρχαιότητες, τη "θαλασσινή πλατεία" της πόλης μας, κυριολεκτικά από την καταστροφή. Για δύο χρόνια θήτευσα δημοτικός σύμβουλος. Μία καλή θητεία και ένα ακόμη καλύτερο μάθημα για τις παθογένειες της δημοτικής μας εξουσίας.

Συνέχισα την πανεπιστημιακή μου σταδιοδρομία και το καλοκαίρι του 2018 αποδέχτηκα την πρόταση να αναλάβω τη Διοίκηση της εταιρείας του Δημοσίου «Ανάπλαση Αθήνας Α.Ε.», ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος. Αντικείμενό της, είναι οι αστικές αναπλάσεις του μητροπολιτικού κέντρου της πρωτεύουσας.

Παράλληλα έχω την ευθύνη του συντονισμού του Πιλοτικού Προγράμματος Αξιοποίησης Ακινήτων με Κοινωνική Ανταπόδοση του Υπουργείου Εργασίας. Το πρόγραμμα εφαρμόζεται μέχρι στιγμής στην Αθήνα, στον Πειραιά και στον Βόλο.

Είμαι διατεθειμένος, να εργαστώ για να αλλάξω την πόλη μας, τη πόλη που μεγάλωσα και κατοικώ. Στηρίζομαι για αυτό, στις γνώσεις και στην εμπειρία μου, μέσα από τις πανεπιστημιακές μελέτες αλλά και τα προγράμματα που συμμετείχα και έχουν πετύχει σε μια σειρά πόλεις στην Ελλάδα και στον διεθνή χώρο.

More in this category: Εργογραφία »

Το βιογραφικό του Νίκου Μπελαβίλα

Video Gallery